“#Working_harder' is replaced with '#working_smarter” ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ကိုင္ရၿခင္းမွ
စမတ္က်က်လုပ္ကိုင္ၿခင္း ပံုစံကို
ေၿပာင္းလဲခဲ့သည္ဟု ဖရက္ဒရစ္ေတလာ က စီမံခန္႔ခြဲမွဳႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ ေၿပာခဲ့ဖူးတယ္။
Muscle Power- "ခႏၶာအား"ႏွင့္လုပ္ျခင္းမွ
Brain Power- "ဦးေႏွာက္အား"ႏွင့္ လုပ္ျခင္း...ဆိုတဲ့
လုပ္ကိုင္ပံုစံကို ဦးစားေပး ေျပာင္းလဲ လုပ္လာၾကတယ္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီး ၿပီးေသာအခါ စီမံခန္႔ခြဲလုပ္ကိုင္မွဳ ပံုစံသည္ စီးပြားေရးနယ္ပယ္ တစ္ခုတည္း၌သာ မကေတာ့ဘဲ လူမ်ားစုေပါငး္ လွဳပ္ရွားၾကသည့္ နယ္ပယ္တိုင္း၌ ေရာက္ရွိလာခဲ့၏။
ဥပမာ ေဆးရုံ၊ တကၠသိုလ္၊ အနုပညာသုခုမ၊ နိင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး၊ လူမွဳေရးအသင္းအဖြဲ႔တိုင္းလိုက စီမံခန္႔ခြဲမွဳပညာကို က်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ၿပန္႔ အသုံးခ်လာၾကတယ္။
ပညာရွင္တို႔သည္ စီမံခန္႔ခြဲလုပ္ကိုင္မွဳ ပံုစံကို ေအာက္ပါအတိုင္း သုံးသပ္ေၿပာဆိုၾက၏။
(၁) စီမံမွဳပညာသည္ လူတို႔၏အေၾကာင္းပညာၿဖစ္၏။ ထိုပညာကို စုစည္းေပါင္းစပ္ၿပီး အလုပ္လုပ္လို႔ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးသည့္ အတတ္, အင္းအားမ်ားကို ထိေရာက္ေအာင္ သံုးၿပီး အားနည္းခ်က္မ်ားကို ေၿပေပ်ာက္ေစေသာ အတတ္ဟုဆို၏။
(၂) စီမံခန္႔ခြဲမွဳအတတ္သည္ လူအမ်ားကိုေပါင္းစည္းၿပီး အလုပ္လုပ္တတ္ေအာင္သင္ေပးေသာ ပညာၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူအမ်ား၏ ဓေလ့ ယဥ္ေက်းမွဳ(Culture) ကိုလည္းနားလည္ရ၏။
(၃) အဖြဲ႔အစည္းတိုင္းသည္ ရည္ရြယ္ခ်က္ၿခင္းတူေအာင္ တန္ဘိုးၿခင္းတူေအာင္ မလြယ္လွေသာ္လည္း ပညာတတ္အမ်ားစုကို စုစည္းၿပီး အဖြဲ႔စည္းထဲ၌ ေနရာခ်ကာ အေပးအယူမွ်မွ်တတၿဖင့္ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခု ေရာက္ေအာင္ေလ့က်င့္ ပ်ိဳးေထာင္ယူရ၏။ ထိုေၾကာင့္ အဖြဲ႔စည္းတိုင္း၌ တူညီေသာပန္းတိုင္ တူညီေသာအသံ တယညီေသာ တန္ဘိုးရွိဘို႔ အထူးလိုအပ္၏။ ထိုသို႔မရွိလွ်င္ ယင္းအဖြဲ႔အစည္းသည္ ဝရုန္းသုန္းကား ဗရမ္းဗတာနိုင္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။
(၄) လိုအပ္ခ်က္ လိုအင္မ်ား ေၿပာင္းလဲလာသည္ႏွင့္အမွ် ေလ့က်င့္ၿခင္း သင္ၾကားၿခင္းကို အဆင့္တိုင္း၌ ထည့္သြင္းတည္ေဆာက္ရမည္ဟူ၏။ ဘယ္ေသာအခါမွ မဆုံးနိုင္ေသာ ေလ့က်င့္သင္ၾကားမွဳမ်ိဳးလိုအပ္၏။
(၅) အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးတို႔၌ ကၽြမ္းက်င္မွဳမတူ ပညာရပ္ၿခင္းမတူဘဲ လူသားတို႔သည္ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာအလုပ္မ်ိဳးစံုကို ၿပဳလုပ္ေနၾကရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆက္သြယ္မွဳ (Communication) အေပၚ၌ အဖြဲ႔အစည္းကို တည္ေဆာက္ယူရ၏။ တစ္ဦးၿခင္း တာဝန္ယူမွဳ (Responsibility), တာဝန္သိတတ္မွဳ (Accountability), အေပၚ၌လည္း တည္ေဆာက္ယူရ၏။ အဖြဲ႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေအာင္ၿမင္ဘို႔ မိမိလိုအပ္ခ်က္ကို အၿခားသူက ကူညီေပးၿခင္း အၿခားသူ၏လိုအပ္ခ်က္ကို မိမိက လုပ္ေပးၿခင္းၿဖင့္ အၿပန္အလွန္ နားလည္မွဳတည္ေဆာက္ယူရ၏။
(၆) အၿမတ္အစြန္းသည္ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္၏ ေပတံၿဖစ္ေသာ္လည္း ထိုေပတံတစ္ခုတည္းၿဖင့္ မလံုေလာက္ေပ။ အဖြဲ႔အစည္းေသမသြားေစရန္ အဆက္မၿပတ္လည္ပတ္နိုင္ရန္ ယင္း၏ အေၿခအေန တီထြင္ဆန္းစစ္မွဳ လူအရင္းအၿမစ္ ဖြင့္ၿဖိဳးမွဳ စေသာ ရွိသင့္သည့္ အရည္အေသြးမ်ားလည္း လိုအပ္၏။ အဖြဲ႔အစည္းတိုင္း၌ ဆန္းစစ္ေသာေပတံကိုလည္း တပ္ဆင္ဖို႔လိုအပ္၏။
အဖြဲ႔စည္းတိုင္း၌ ေအာင္ၿမင္မွဳရလာဒ္(Result) သည္ outside (အၿပင္ဘက္) မွာပင္ ရွိ၏။
ဥပမာ
-စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း၏ ရလာဒ္သည္ အလုပ္-လုပ္တတ္ေအာင္ သင္ၾကားတတ္ေၿမာက္သြားသည့္ ေက်ာင္းသားပင္ၿဖစ္၏။
-ေဆးရုံ၏ရလာဒ္သည္ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းသြားေသာ လူနာပင္ၿဖစ္၏။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခု၏ ရလာဒ္သည္ ေက်နပ္ေလာက္သည့္ ေဖာက္သည္မ်ားပင္ၿဖစ္၏။
-ဘာသာေရးလုပ္ငန္း၏ ရလာဒ္သည္ ဗဟိဒၶေခၚသည့္ အႏၱိမပန္းတိုင္ နိဗၺာန္, လြပ္ေၿမာက္ခ်မ္းသာ ရမွဳတို႔ပင္ၿဖစ္၏။
ထိုကဲ့သို႔ေသာ ရလာဒ္ေကာင္းမ်ားကို ၿပင္ပမွာပင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ တာဝန္ရွိေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား ရွာေဖြၾကရ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ အဖြဲ႔အစည္းတိုင္း၌ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားႏွင့္ အဆင္ေၿပနိုင္သည့္ စီမံခန္႔ခြဲမွဳ နည္းသစ္ စနစ္သစ္မ်ား အၿမဲလိုအပ္ေန၏။
လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ေအာင္ၿမင္ရန္ ဦးေဆာင္သူမ်ားအေနနဲ႔ အေတြးအေခၚ ပညာ ဗဟုသုတ အမ်ားၾကီးရွိရန္လို၏။
ပညာဟူရာ၌
-အေၾကာင္းအက်ိဳးကို စိစစ္ၿခင္း (Reasoning),
-သင့္ေတာ္ေသာ ေဝဖန္ဆန္းစစ္ၿခင္း (proper critique),
-စူးစမ္းၿခင္း (Investigation),
-စီမံကိန္းအတြက္ သီတင္းအခ်က္အလက္ စုေဆာင္းၿခင္း (Collection of Dat & Information),
-ပုံထုတ္ၿခင္း (Designing),
-စီမံခ်က္ခ်ၿခင္း (Planing),
-ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ၿခင္း (Estimation),
-တည္ေဆာက္ၿခင္း (Construction),
-လည္ပတ္ၿခင္း (Running),
-လုပ္ငန္းကိစၥအားလုံးကို အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ ရွိ-မရိ ၿပန္လည္သံုးသပ္ၿခင္း (Evaluation of result),
-အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳမရွိလွ်င္ စီမံကိန္းအသစ္ၿပဳလုပ္ၿခင္း (Re-planing),
-ၿပန္လည္ေလ့လာသုံးသပ္ၿခင္း (Re-observation),
-လုပ္ငန္းကိစၥအသစ္တဖန္ ၿပဳလုပ္ၿခင္း (Re-construction),
စသည္တို႔ ပါဝင္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားအေနၿဖင့္ အခ်က္အလက္ အၿဖစ္အပ်က္မ်ားကို အေၾကာင္းအရာအားေလွ်ာ္စြာ စနစ္တက် ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္ ေလ့က်င့္ထားၾကရမည္ၿဖစ္၏။
လုပ္ငန္းၿပင္ပ အေၿပာင္းအလဲမ်ားကိုလည္း မ်က္ေၿခမၿပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔လို၏။
ဦးေဆာင္သူေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္သည္ ၿဖစ္ေပၚလာသည့္ ၿပႆနာမ်ားကို ဘယ္ေသာအခါမွ ေဘာ္လီေဘာ ပုတ္သလို မၿပဳလုပ္သင့္ေပ။
တာဝန္ယူတတ္ၿခင္း (Accountabality), သည္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္၏ အရည္အခ်င္း တစ္ရပ္ပင္ၿဖစ္၏။
သို႔အတြက္ ယေန႔ကာလ အၿပိဳင္ေခတ္ၾကီး၌ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတို႔သည္ တစ္ကမၻာလုံး အတိုင္းတာႏွင့္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားတတ္ဘို႔ အထူးလိုအပ္၏။
ေခါင္းေဆာင္သူသည္ မိမိကိုယ္ကို ရိုးသားေၿဖာင့္မတ္ရမည့္အၿပင္ အၿခားသူတို႔အေပၚ၌လည္း ရိုးသားေၿဖာင့္မတ္ဘို႔လို၏။
ရိုးသားမွဳၿဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဦးေဆာင္နိုင္သလို အၿခားသူမ်ားအတြက္လည္း အတုယူအားက် စံၿပ ၿဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ Smart working- စမတ္က်က်လုပ္တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ Brain power- ဦးေနွာက္အား သံုး၍ လုပ္တတ္ပါေစ။ Moral power- က်င့္၀တ္မ်ား မေဖါက္ျဖားေစနဲ႕။ ဒီဘက္ေခတ္ Technical power- IT အားကိုလည္း အေလးထားပါ။ ဒါေတြဟာ ေခါင္းေဆာင္ေရာ ေနာက္လိုက္ပါ လူသားေတြအတြက္ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္တယ္။
စံျပေခါင္းေဆာင္မ်ား လမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ "ေရမၾကည္ ျမက္မႏု" ေသးတဲ့
မိမိတို႔ ေဒသ၊ ႏုိင္ငံကို "ေရၾကည္လာေအာင္ ျမက္ႏုလာေအာင္"
လုပ္ေပးတာသည္ ေဒသတစ္ခု၊ ႏုိင္ငံတစ္ခု၏
"စံျပေခါင္းေဆာင္"ျဖစ္ထိုက္သူမ်ား၏ အထူးစပါယ္ရွယ္ အခြင့္အလမ္း သုိ႔ တာ၀န္တစ္ခု ျဖစ္သည္။
စမတ္က်က်လုပ္ကိုင္ၿခင္း ပံုစံကို
ေၿပာင္းလဲခဲ့သည္ဟု ဖရက္ဒရစ္ေတလာ က စီမံခန္႔ခြဲမွဳႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ ေၿပာခဲ့ဖူးတယ္။
Muscle Power- "ခႏၶာအား"ႏွင့္လုပ္ျခင္းမွ
Brain Power- "ဦးေႏွာက္အား"ႏွင့္ လုပ္ျခင္း...ဆိုတဲ့
လုပ္ကိုင္ပံုစံကို ဦးစားေပး ေျပာင္းလဲ လုပ္လာၾကတယ္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီး ၿပီးေသာအခါ စီမံခန္႔ခြဲလုပ္ကိုင္မွဳ ပံုစံသည္ စီးပြားေရးနယ္ပယ္ တစ္ခုတည္း၌သာ မကေတာ့ဘဲ လူမ်ားစုေပါငး္ လွဳပ္ရွားၾကသည့္ နယ္ပယ္တိုင္း၌ ေရာက္ရွိလာခဲ့၏။
ဥပမာ ေဆးရုံ၊ တကၠသိုလ္၊ အနုပညာသုခုမ၊ နိင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး၊ လူမွဳေရးအသင္းအဖြဲ႔တိုင္းလိုက စီမံခန္႔ခြဲမွဳပညာကို က်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ၿပန္႔ အသုံးခ်လာၾကတယ္။
ပညာရွင္တို႔သည္ စီမံခန္႔ခြဲလုပ္ကိုင္မွဳ ပံုစံကို ေအာက္ပါအတိုင္း သုံးသပ္ေၿပာဆိုၾက၏။
(၁) စီမံမွဳပညာသည္ လူတို႔၏အေၾကာင္းပညာၿဖစ္၏။ ထိုပညာကို စုစည္းေပါင္းစပ္ၿပီး အလုပ္လုပ္လို႔ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးသည့္ အတတ္, အင္းအားမ်ားကို ထိေရာက္ေအာင္ သံုးၿပီး အားနည္းခ်က္မ်ားကို ေၿပေပ်ာက္ေစေသာ အတတ္ဟုဆို၏။
(၂) စီမံခန္႔ခြဲမွဳအတတ္သည္ လူအမ်ားကိုေပါင္းစည္းၿပီး အလုပ္လုပ္တတ္ေအာင္သင္ေပးေသာ ပညာၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူအမ်ား၏ ဓေလ့ ယဥ္ေက်းမွဳ(Culture) ကိုလည္းနားလည္ရ၏။
(၃) အဖြဲ႔အစည္းတိုင္းသည္ ရည္ရြယ္ခ်က္ၿခင္းတူေအာင္ တန္ဘိုးၿခင္းတူေအာင္ မလြယ္လွေသာ္လည္း ပညာတတ္အမ်ားစုကို စုစည္းၿပီး အဖြဲ႔စည္းထဲ၌ ေနရာခ်ကာ အေပးအယူမွ်မွ်တတၿဖင့္ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခု ေရာက္ေအာင္ေလ့က်င့္ ပ်ိဳးေထာင္ယူရ၏။ ထိုေၾကာင့္ အဖြဲ႔စည္းတိုင္း၌ တူညီေသာပန္းတိုင္ တူညီေသာအသံ တယညီေသာ တန္ဘိုးရွိဘို႔ အထူးလိုအပ္၏။ ထိုသို႔မရွိလွ်င္ ယင္းအဖြဲ႔အစည္းသည္ ဝရုန္းသုန္းကား ဗရမ္းဗတာနိုင္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းၿဖစ္ေပလိမ့္မည္။
(၄) လိုအပ္ခ်က္ လိုအင္မ်ား ေၿပာင္းလဲလာသည္ႏွင့္အမွ် ေလ့က်င့္ၿခင္း သင္ၾကားၿခင္းကို အဆင့္တိုင္း၌ ထည့္သြင္းတည္ေဆာက္ရမည္ဟူ၏။ ဘယ္ေသာအခါမွ မဆုံးနိုင္ေသာ ေလ့က်င့္သင္ၾကားမွဳမ်ိဳးလိုအပ္၏။
(၅) အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးတို႔၌ ကၽြမ္းက်င္မွဳမတူ ပညာရပ္ၿခင္းမတူဘဲ လူသားတို႔သည္ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာအလုပ္မ်ိဳးစံုကို ၿပဳလုပ္ေနၾကရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆက္သြယ္မွဳ (Communication) အေပၚ၌ အဖြဲ႔အစည္းကို တည္ေဆာက္ယူရ၏။ တစ္ဦးၿခင္း တာဝန္ယူမွဳ (Responsibility), တာဝန္သိတတ္မွဳ (Accountability), အေပၚ၌လည္း တည္ေဆာက္ယူရ၏။ အဖြဲ႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေအာင္ၿမင္ဘို႔ မိမိလိုအပ္ခ်က္ကို အၿခားသူက ကူညီေပးၿခင္း အၿခားသူ၏လိုအပ္ခ်က္ကို မိမိက လုပ္ေပးၿခင္းၿဖင့္ အၿပန္အလွန္ နားလည္မွဳတည္ေဆာက္ယူရ၏။
(၆) အၿမတ္အစြန္းသည္ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္၏ ေပတံၿဖစ္ေသာ္လည္း ထိုေပတံတစ္ခုတည္းၿဖင့္ မလံုေလာက္ေပ။ အဖြဲ႔အစည္းေသမသြားေစရန္ အဆက္မၿပတ္လည္ပတ္နိုင္ရန္ ယင္း၏ အေၿခအေန တီထြင္ဆန္းစစ္မွဳ လူအရင္းအၿမစ္ ဖြင့္ၿဖိဳးမွဳ စေသာ ရွိသင့္သည့္ အရည္အေသြးမ်ားလည္း လိုအပ္၏။ အဖြဲ႔အစည္းတိုင္း၌ ဆန္းစစ္ေသာေပတံကိုလည္း တပ္ဆင္ဖို႔လိုအပ္၏။
အဖြဲ႔စည္းတိုင္း၌ ေအာင္ၿမင္မွဳရလာဒ္(Result) သည္ outside (အၿပင္ဘက္) မွာပင္ ရွိ၏။
ဥပမာ
-စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း၏ ရလာဒ္သည္ အလုပ္-လုပ္တတ္ေအာင္ သင္ၾကားတတ္ေၿမာက္သြားသည့္ ေက်ာင္းသားပင္ၿဖစ္၏။
-ေဆးရုံ၏ရလာဒ္သည္ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းသြားေသာ လူနာပင္ၿဖစ္၏။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခု၏ ရလာဒ္သည္ ေက်နပ္ေလာက္သည့္ ေဖာက္သည္မ်ားပင္ၿဖစ္၏။
-ဘာသာေရးလုပ္ငန္း၏ ရလာဒ္သည္ ဗဟိဒၶေခၚသည့္ အႏၱိမပန္းတိုင္ နိဗၺာန္, လြပ္ေၿမာက္ခ်မ္းသာ ရမွဳတို႔ပင္ၿဖစ္၏။
ထိုကဲ့သို႔ေသာ ရလာဒ္ေကာင္းမ်ားကို ၿပင္ပမွာပင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ တာဝန္ရွိေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား ရွာေဖြၾကရ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ အဖြဲ႔အစည္းတိုင္း၌ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားႏွင့္ အဆင္ေၿပနိုင္သည့္ စီမံခန္႔ခြဲမွဳ နည္းသစ္ စနစ္သစ္မ်ား အၿမဲလိုအပ္ေန၏။
လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ေအာင္ၿမင္ရန္ ဦးေဆာင္သူမ်ားအေနနဲ႔ အေတြးအေခၚ ပညာ ဗဟုသုတ အမ်ားၾကီးရွိရန္လို၏။
ပညာဟူရာ၌
-အေၾကာင္းအက်ိဳးကို စိစစ္ၿခင္း (Reasoning),
-သင့္ေတာ္ေသာ ေဝဖန္ဆန္းစစ္ၿခင္း (proper critique),
-စူးစမ္းၿခင္း (Investigation),
-စီမံကိန္းအတြက္ သီတင္းအခ်က္အလက္ စုေဆာင္းၿခင္း (Collection of Dat & Information),
-ပုံထုတ္ၿခင္း (Designing),
-စီမံခ်က္ခ်ၿခင္း (Planing),
-ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ၿခင္း (Estimation),
-တည္ေဆာက္ၿခင္း (Construction),
-လည္ပတ္ၿခင္း (Running),
-လုပ္ငန္းကိစၥအားလုံးကို အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ ရွိ-မရိ ၿပန္လည္သံုးသပ္ၿခင္း (Evaluation of result),
-အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳမရွိလွ်င္ စီမံကိန္းအသစ္ၿပဳလုပ္ၿခင္း (Re-planing),
-ၿပန္လည္ေလ့လာသုံးသပ္ၿခင္း (Re-observation),
-လုပ္ငန္းကိစၥအသစ္တဖန္ ၿပဳလုပ္ၿခင္း (Re-construction),
စသည္တို႔ ပါဝင္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားအေနၿဖင့္ အခ်က္အလက္ အၿဖစ္အပ်က္မ်ားကို အေၾကာင္းအရာအားေလွ်ာ္စြာ စနစ္တက် ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္ ေလ့က်င့္ထားၾကရမည္ၿဖစ္၏။
လုပ္ငန္းၿပင္ပ အေၿပာင္းအလဲမ်ားကိုလည္း မ်က္ေၿခမၿပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔လို၏။
ဦးေဆာင္သူေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္သည္ ၿဖစ္ေပၚလာသည့္ ၿပႆနာမ်ားကို ဘယ္ေသာအခါမွ ေဘာ္လီေဘာ ပုတ္သလို မၿပဳလုပ္သင့္ေပ။
တာဝန္ယူတတ္ၿခင္း (Accountabality), သည္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္၏ အရည္အခ်င္း တစ္ရပ္ပင္ၿဖစ္၏။
သို႔အတြက္ ယေန႔ကာလ အၿပိဳင္ေခတ္ၾကီး၌ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတို႔သည္ တစ္ကမၻာလုံး အတိုင္းတာႏွင့္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားတတ္ဘို႔ အထူးလိုအပ္၏။
ေခါင္းေဆာင္သူသည္ မိမိကိုယ္ကို ရိုးသားေၿဖာင့္မတ္ရမည့္အၿပင္ အၿခားသူတို႔အေပၚ၌လည္း ရိုးသားေၿဖာင့္မတ္ဘို႔လို၏။
ရိုးသားမွဳၿဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဦးေဆာင္နိုင္သလို အၿခားသူမ်ားအတြက္လည္း အတုယူအားက် စံၿပ ၿဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ Smart working- စမတ္က်က်လုပ္တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။ Brain power- ဦးေနွာက္အား သံုး၍ လုပ္တတ္ပါေစ။ Moral power- က်င့္၀တ္မ်ား မေဖါက္ျဖားေစနဲ႕။ ဒီဘက္ေခတ္ Technical power- IT အားကိုလည္း အေလးထားပါ။ ဒါေတြဟာ ေခါင္းေဆာင္ေရာ ေနာက္လိုက္ပါ လူသားေတြအတြက္ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္တယ္။
စံျပေခါင္းေဆာင္မ်ား လမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ "ေရမၾကည္ ျမက္မႏု" ေသးတဲ့
မိမိတို႔ ေဒသ၊ ႏုိင္ငံကို "ေရၾကည္လာေအာင္ ျမက္ႏုလာေအာင္"
လုပ္ေပးတာသည္ ေဒသတစ္ခု၊ ႏုိင္ငံတစ္ခု၏
"စံျပေခါင္းေဆာင္"ျဖစ္ထိုက္သူမ်ား၏ အထူးစပါယ္ရွယ္ အခြင့္အလမ္း သုိ႔ တာ၀န္တစ္ခု ျဖစ္သည္။
No comments:
Post a Comment